Wpływ Księżyca

Wykorzystanie symboliki w rytuałach
Powrót
Jak powszechnie wiadomo, nasz naturalny, ziemski satelita ma ogromną rolę w całym procesie życia naszej planety. W tym artykule zajmiemy się wpływami księżyca, jego znaczeniem względem pogaństwa i czarostwa odnośnie do magii i rytualizmu zakładając, że podstawy jego fizycznego oddziaływania z punktu widzenia nauki zostały poznane w czasie szkoły.
 
Wprowadzenie
Księżyc — poczynając od początku istnienia człowieka, przez starożytność, wieki średnie, aż po dzień obecny jest nieustępliwym elementem naszej kultury. W czasach pierwotnych plemion zaczął być on naturalnym wyobrażeniem i symbolem wiązanym z żeńskim aspektem bóstw. Księżyc jako Bogini zmienia swoje kształty i wraz z tą przemianą zmienia się świat i rytm natury. To większe misterium Starej Religii, które stanowi podstawę jakiejkolwiek późniejszej wiary. Człowiek tworzył swoje poglądy na podstawie obserwacji natury, dlatego bez względu na miejsce i brak styczności z innymi ludami, każda pierwotna religia ma cechy wspólne. Nasz satelita w symbolice Wielkiej Bogini to nie tylko symbol kobiecy. Owszem rozdzielano kwestię Boga — Słońca i Bogini – Księżyca, ale znaczenie było ruchome i odnosiło się do całych zagadnień. Tak więc Księżyc na początku swojego cyklu symbolizował młodość, początek, nowe życie i wszystko, co niewinne. W czasie pełni był symbolem mocy, środka, spełnienia i obfitości. Nów był związany z końcem, starością, zniszczeniem i ciemnością. Tak więc Bogini była odbiciem kobiecości – dziewicą, matką i staruchą. Zmieniała swoje formy i odradzała się nieustannie, tak jak zmienia i odradza się sama natura.
 
Używać czy nie?
Wprowadzenie do pierwotnej symboliki jest konieczne, aby dobrze zrozumieć poszczególne etapy w cyklach księżyca i aby w pełni z nich korzystać. Każda poszczególna faza księżyca swoje znaczenie czerpie z potrójnej symboliki Bogini Matki, która w pierwotnych religiach była najwyższym bóstwem. Wynika to z symboliki wiary, według której z jej łona zrodził się świat, umierał i ponownie wracał w jej objęcia, aby raz jeszcze się odrodzić. Wykorzystywanie cyklów księżyca nie jest warunkiem koniecznym przy planowaniu rytuału. Jednak czerpiąc ze wszystkich możliwych energii, sprzyjającym naszym celom, na pewno będzie to tylko zwiększać jego skuteczność. Włączając się w naturalny rytm natury o wiele łatwiej korzystać z zewnętrznych energii lub nawet osiągać pełnie swoich własnych możliwości. Jakby nie patrzeć jesteśmy częścią tego cyklu. Jeśli zaistnieje potrzeba odprawienia rytuału, który jest związany z zupełnie innym cyklem księżyca niż ten aktualny na niebie – warto pamiętać, że magia to odbicie naszej woli, a wszystko inne ma ją tylko wspomagać. Własnymi siłami możemy osiągnąć te same efekty co w złożonym i skrupulatnie zaplanowanym rytuale, jednak wiązać się to będzie z większym pokładem siły. Brak włączenia w rytuał odpowiednich wpływów i zależności symbolicznych często może przekładać się na efektywność tego działania.
 
 
Symbolika poszczególnych faz księżyca w wykorzystaniu do rytuałów: 
 
 
)O(
Księżyc Przybywający
 
To czas, którym włada Dziewicza forma Wielkiej Bogini. To energie związane z niewinnością, pięknem, wzrostem i początkami wszystkiego, co nowe. To czas wiosny i przygotowania do rozpoczęcia nowych etapów. Gdy na niebie panuje ten cykl księżyca, o wiele łatwiej osiągnąć takie cele magiczne, które wiążą się z przyciąganiem, inicjowaniem czy przepowiadaniem przyszłości. Czas na rytuały związane z miłością, siłą, ochroną i uzdrawianiem.
 
 

)O(
Księżyc w Pełni
 
Pełnia księżyca to symboliczna forma Bogini Matki. Rytuały wspierać będzie energia związana z płodnością, obfitością, pełnią możliwości i bezpieczeństwem. Warto w tym czasie sięgnąć do swoich narzędzi dywinacyjnych, odprawiać wszelkie rytuały ochronne i… Jakiekolwiek inne. Pełnia to czas wyjątkowo magiczny, kiedy księżyc osiąga maksimum swojego wpływu. Bywa, że w tym czasie wielu bardziej wrażliwych ludzi odczuwa jej skutki. Pojawia się bezsenność i dekoncentracja. Światło pełni nadaje się do działań związanych z ładowaniem magicznych przedmiotów, kryształów itd. To czas na wszelką magię.
 
 
 
)O(
Księżyc Ubywający i Nów
 
Gdy księżyca ubywa, swoje panowanie rozpoczyna Starucha. To mroczna forma Wielkiej Bogini, chociaż jest symbolem mądrości i magii. Jest źródłem wiedzy o śmierci, odrodzeniu i to właśnie do jej kotła trafiają ludzie po śmierci, by zaznać spokoju przed ponownym odrodzeniem. To głębsza symbolika, która nawiązuje do pierwszego etapu pierwotnych wierzeń, dotyczących reinkarnacji. Podczas gdy księżyc znika, możemy w swoich rytuałach pozbywać się wszystkiego, co niechciane, blokować negatywne energie i wpływy. Jest to czas na uwolnienia, egzorcyzmy i uzdrawianie. Czas izolacji i zagłębiania się w swoim wnętrzu. Podczas gdy na niebie panuje ciemność, a księżyca nie widać, nie oznacza to braku jego mocy. Ciemny księżyc to czas czarnej magii i z uwagi na tę symbolikę jest powszechnie nazywany czasem braku magii. Nigdy nie zgadzałem się z tym stwierdzeniem. Ciemne aspekty magiczne, wiązane ze śmiercią, zniszczeniem czy zgłębieniem wiedzy są naturalnym elementem równowagi. Nie ma więc potrzeby, by ich zakazywać. Nów jest czasem magii wiążącej, szkodzącej, sprowadzającej zło i zniszczenie. To czas stagnacji i dobry moment na rozpoczynanie tego, co nowe.
 
Copyright ©2017 Emrys MacDara, Nemeton, All Rights Reserved.
Liczba odwiedzin w tym miesiącu: 6623